Gestructureerde aanpak
In een AI-traject denken de medewerkers mee over de richting die de organisatie uitgaat. Die benadering zorgt voor een breed draagvlak en genereert betrokkenheid in verandering. AI versterkt de relatie tussen mensen, het werk en de organisatie. AI is een constructieve aanpak, die werkt in een vierdelige methodologie. Deze methode noemen we de 4V-aanpak: ‘Verwonderen’, ‘Verbeelden’, ‘Verankeren’ en ‘Verwerkelijken’. Het gaat hier eerder om een cyclus, dan om een chronologisch stappenplan.

Het eerste proces is Verwonderen, oftewel het ontdekken. Verwonderen begint met het waarderend bevragen van het verleden. Verhalen staan hierin centraal. De AI-begeleiders laten de betrokkenen aan elkaar, verhalen vertellen over positieve ervaringen en sterke momenten uit het verleden. De opdracht is om die verhalen op een pakkende manier te vertellen, inclusief de gevoelens en met aandacht voor de factoren die aan de basis liggen van de positieve ervaring. Wat maakte dit project zo sterk? Welke elementen droegen bij tot het succes? Wat was mijn bijdrage? Wat heb ik eruit geleerd? Welke organisatiefactoren droegen bij tot dit succes? 

Het tweede proces is dat van het dromen of Verbeelden. Welke toekomst verlangen we, wat zijn onze wensen voor de toekomst? Wat draag ik bij, wat is de inbreng van de anderen? Hoe ziet de context eruit? Die verhalen maken duidelijk wat de medewerkers goed kunnen en graag doen, waarin ze geloven en waar ze naar streven: allemaal elementen om het toekomstbeeld vorm te geven en uiteindelijk te verwerkelijken. Het proces Verbeelden steunt op de positieve ontdekkingen uit het eerste proces. Het droombeeld wordt opgebouwd met elementen uit de ervaring van de medewerkers, die in de toekomst weer en mogelijk sterker kunnen worden toegepast. Er wordt gezocht naar de gemeenschappelijke elementen en waarden in de verhalen, naar wat tot de essentie van de droom behoort: wat is zo belangrijk dat het onmisbaar is?

Bij Verankeren, denken de deelnemers na over concrete stappen die nodig zijn om de brug te slaan tussen toekomst en heden. Ze brengen het toekomstbeeld naar het nu. De verbeelde thema’s worden vertaald naar structuren, werkprocessen, communicatie, besluitvorming. De lijnen worden uitgezet om samen de gewenste toestand te realiseren. Wie doet wat en wanneer? De elementen uit de verhalen zijn een houvast, ze worden verder onderzocht en krijgen een plaats in de actieplannen.

Fase vier, Verwerkelijken, is die van het improviseren. Dit proces houdt in dat de medewerkers samen de visie op de toekomst waar maken. De gezamenlijk ontwikkelde visie stuurt het gedrag in het heden. Leren, experimenteren en improviseren staan centraal. In het proces van Verwerkelijken bouwen we voort op wat iemand goed kan, graag doet en wil leren. Zo gaan realiseren en ontwikkelen hand in hand, ervaren we ‘learning on the job’ in optima forma.  Of zoals Abraham Lincoln het zei: “The best way to predict your future is to create it.”

Lees verder…